Nu zit ik hier dan. Op het punt om het ouderlijk huis te verlaten, mijn eigen thuis te creëren, een professie te leren, mezelf verder te gaan ontwikkelen, dus hoogste tijd voor een reflectie. Nog even stil te staan bij alles wat ik heb meegemaakt afgelopen half jaar en wat voor effect dat heeft gehad in hoe ik nu ben.
Heeft het mij dan veranderd? Jazeker, tenminste dat vind ikzelf in ieder geval wel. Zelfvertrouwen, spontaner, Engels is verbeterd (de persoonlijke vlakken), maar ook de indrukken van daar, hun levenswijze, de armoede hebben gezorgd voor een verschuiving in mijn wereldbeeld, en ook zeker een verschuiving in mijn mening over goede doelen. Wat zeker bijdraagt aan mijn studie nu, is dat ik veel gemotiveerder ben om te studeren. Ik heb gezien hoe niet vanzelfsprekend dat eigenlijk is. In bepaalde opzichten heeft het me wel veranderd, maar ik ben ook nog steeds mezelf hoor ;).
Zoals beloofd (alleen heel wat later dan verwacht) zal ik vertellen hoe het verlopen is om terug in Nederland te komen. Mijn vorige blog had ik afgesloten met hoe het zou zijn Jeroen en Mama op het vliegveld weer te zien. Het gekke eraan was dat het voelde of ik ze een paar dagen maar niet gezien had en helemaal niet of er 5 maanden tussen had gezeten. Sterker nog toen papa met de auto langsreed toen Jeroen en ik een stukje gingen fietsen, was ik verbaasd dat hij stopte terwijl hij mij nog helemaal niet weer had gezien! Dat fietsrondje was me ook wat. Alles voelde zo herkenbaar, maar toch ook zo raar aan! Het heeft me zeker een tijd gekost om weer in de Nederlandse manier van leven te komen. Zo anders dan dat ik kende (de Cambodjaanse wijze waaraan ik gewend aan was geraakt). De meest opvallende dingen waar ik tegen aanliep, was dat het ontzettend koud was (dan hebben we het over 25 graden, waarin ik met dikke truien liep) en dat er in openbare ruimten Nederlands werd gepraat (dat hoorde immers Engels, Khmer, Frans of Duits te zijn!). Zelfs als ik nu Engels om me heen hoor, voelt dat volkomen normaal.
Mis ik Cambodja? Laten we het zo zeggen, ik vind het ook wel weer lekker om in Nederland te zijn, maar er zijn aspecten van daar die ik hier zeker weten mis. Moet ik wel zeggen dat ik de eerste tijd dat ik terug was hier, ook echt het idee van “Wat doe ik hier in hemelsnaam?”. Er was hier op dat moment echt niets voor mij en in Cambodja had ik mijn tijd veel zinvoller kunnen besteden. Het voelde heel erg doelloos aan. Gelukkig ben ik nu met mijn nieuwe doel begonnen, studeren. De dingen die ik hier mis zijn: gezelligheid (kwam vooral door het toerisme, maar toch op de markten en zeker ook gewoon in de straten was er altijd wel sfeer. De beergardens ( weinig toerisme, toch sfeer)), de warme regen, de mensen, de relaxedheid (waarom doen we het in Nederland allemaal zo gehaast? Met een tikje lamgzamer komen we er toch ook?), de internationale contacten, de scholen. Ik mis eigenlijk nog best wel veel hè? Ik heb door toch ook zo’n fijne tijd gehad. Ik begon de taal een beetje te spreken, waardoor je makkelijker contact met de Cambodjanen zelf. Wat ik ook mis is het eten. Je krijgt het hier lang niet hetzelfde als daar. Binnenkort de toko in de stad maar eens opzoeken, kijken of ik daar ingrediënten vind om de gerechten te maken. O ja, wat is hier toch alles zo ontzettend duur! Afgezien van dat ik weer heel erg aan de prijzen moest wennen, zijn de prijzen hier de laatste jaren ook wel gestegen hoor! Ik zag laatst een raketijsje dat verkocht werd voor 75 cent, dat was vroeger 30 cent!!
Wat Cambodja ook met mij gedaan heeft, is dat ze van mij een reizigster heeft gemaakt. Ik ben zoveel in contact geweest met mensen die aan het reizen waren en allemaal tips van hen opgevangen. De verhalen zijn ook gewoon zo mooi, dat je automatisch zin hebt in meer! Eerst maar eens studeren en weer wat geld verdienen (het heeft me veel gekost). Niet dat de ervaring het geld niet waard was. Integendeel zelfs! De ervaring was het meer dan waard!
Als laatste wil ik bij deze alle mensen die mij gevolgd hebben en die mij wat geld toegestopt hebben voor daar (wat ten goede is gekomen aan blokfluiten) heel erg bedanken!!! Hieronder is nog een link te vinden met een filmpje van het resultaat van de blokfluitlessen op mijn laatste dag.
http://www.youtube.com/watch?v=W2HY1S8poOg
Nogmaals iedereen bedankt!
Het is nu tijd om nieuwe wegen in te slaan… Maar niemand neemt mij Cambodja nog af!
Groetjes,
Hester
Ps. Als je nog een goede doel zoekt om te steunen kijk dan eens naar Pure! For kids of Anjali House. Je geld komt daar zeker goed terecht en blijft niet hangen bij lonen van directeuren enzo.
