Cambodja

Wat ben ik ongelofelijk stom bezig. Lees ik de verhalen van Marieke weer en daar ben ik dan weer ongelofelijk van onder de indruk. Dat is op zich nog niet zo stom, want wat die meid allemaal doet dat is echt ongelofelijk en super tof! Maar het is zo stupid dat ik denk “Wow, wat die meid allemaal doet”. Ik zit nota bene zelf in Cambodja! Wat ikzelf allemaal doe is ook ongelofelijk en super tof! Alsof wat ik hier doe niets is. Nou ja, echt waar, zo voelt het wel. Het voelt zo natuurlijk dat ik dit doe. Elke dag ga ik weer naar school; bereid in het weekend mijn lessen voor; ga nog even wat kopiëren; breng mijn was weg; doe nog even een boodschapje; ga gezellig eten met de andere vrijwilligers; heb uitjes in het weekend. Geef toe dit klinkt toch als een gewoon leven?! De dagelijkse dingetjes, de moet-dingetjes en ik heb ook echt niet altijd zin in mijn werk. Het verschil met het leven in Nederland is, dat het Nederland niet is. Een andere cultuur, een andere taal, andere mensen, maar… het blijft ‘het leven’. Ik wil niet zeggen dat het leven hier niet bijzonder is. Ik wil graag zeggen dat het leven in Nederland echt niet minder bijzonder is!

Marieke heeft een site gemaakt over ‘strong women’. Vijf verhalen over vrouwen uit 5 verschillende landen, die op het oog allemaal een ‘gewoon dagelijks leven’ hebben. Ondertussen leven ze eigenlijk helemaal geen ‘gewoon dagelijks leven’ en zijn het stuk voor stuk bijzondere mensen, die bijzondere dingen doen. Waarschijnlijk is het voor hen heel natuurlijk om te doen wat ze doen. Zoals wij ook allemaal doen wat we doen, alsof het niks is. En dat is het grootste punt: het is niet niks. Het is niet niks dat ik hier zomaar in Cambodja zit; het is niet niks om ernstig verstandelijke gehandicapten te verzorgen; het is niet niks om te berusten in een ziekte; het is niet niks om met een nieuwe baan te beginnen; het is niet niks om te slagen voor school; het is niet niks om hard te leren voor je studie; het is niet niks om een klusdag op school te organiseren; het is niet niks om 4 weken door Nederland te gaan varen en… het is zeker niet niks om de muizen in je huis gevangen te krijgen!

Het is heel menselijk om altijd naar de anderen te kijken, te bedenken hoe bijzonder hun leven is. Heel makkelijk is het om te zien dat het gras groener is bij de ander, omdat het lastig is om dat bij onszelf te zien. En ja zeker, ik doe er zelf ook even hard aan mee. Daarom wil ik mezelf met deze overpeinzing (nou ja, het is zo’n beetje een pleidooi geworden), maar ook zeker jullie, er op wijzen hoe bijzonder ons eigen leven is! Hoe groen ons eigen gras wel niet is! Wedden dat dat gras net zo mooi groen is als bij de buurman!

Voor de geïnteresseerden, hier de site die Marieke gemaakt heeft: http://sterkevrouwen.yolasite.com

This entry was posted on Saturday, June 18th, 2011 at 12:54 and is filed under Reisverhalen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.