Cambodja

Zoals jullie wellicht al gelezen hebben, ben ik gewisseld van project terwijl mama en Marianne hier waren. Ik zal eerst maar eens vertellen waarom ik gewisseld ben en dan zal ik jullie op de hoogte brengen van wat mijn nieuwe project precies inhoudt.

Ik ben precies op de helft van mijn verblijf hier gewisseld van project. Waarom? Omdat ik ook wel benieuwd was hoe andere projecten er hier uitzien en hoe die in elkaar zitten. Ik heb het besluit ook pas genomen toen ik al een maand hier was. Ook ben ik eerst op het andere project gaan kijken voordat ik mijn besluit nam. Uiteindelijk heb ik aan de hand daarvan en omdat SHCC alleen maar Engelse les was, er voor gekozen om te wisselen.

Het project waar ik nu op werk heet Anjali. Het is een school waar de kinderen na (of voor) de public school heen gaan. Als de kinderen dus ‘s ochtends public school hebben, komen ze ‘s middags bij ons en andersom. Dat werkt op zich hetzelfde als SHCC. Maar daar stopt het ook een beetje qua overeenkomsten. Waar de kinderen van SHCC uit de community kwamen en op zich nog een aardig bestaan hadden, zijn de kinderen van Anjali van de straat geplukt. Deze kinderen zijn dus de allerarmsten van de armsten. Als ze te ‘rijk’ zijn kunnen ze ook niet op Anjali terecht. Doordat de kinderen zo arm zijn en van de straat komen, zijn velen ook getraumatiseerd. Dat merkte ik al best snel in de lessen. Ze hebben het goed op Anjali, dus daar zijn ze de gros van de tijd vrolijk en kunnen ze lekker kind zijn. Maar er is wel aan ze te merken, doordat ze op bepaalde manier reageren, dat ze het niet makkelijk hebben. Op Anjali werkt ook een social worker (een Cambodjaan). Hij gaat bij de families van de kinderen langs en probeert wat verandering te krijgen in de gezin situaties. Hij is ook vooral degene die met kinderen die nog op straat leven praat en hun achtergrond onderzoekt om te kijken of zij eventueel ook naar Anjali zouden kunnen komen. Op het moment is er zoveel werk voor hem en dat ze aan het kijken zijn naar een tweede social worker.

Op Anjali krijgen de kinderen 3 lessen aangeboden: Engelse les, General Studies en de workshops. De Engelse les wordt door een Khmer teacher verzorgt (waarbij een vrijwilliger ondersteunt) en de General Studies en de workshops worden door de vrijwilligers verzorgt (waarbij iemand van de Khmer staf helpt te vertalen). Bij de Engelse les krijgen ze Engels in de trant van lezen, schrijven, luisteren, grammatica. De General Studies is natuurlijk ook in het Engels, maar hier gaat het erom dat je het onderwerp wat bij de Engelse les ter sprake komt, uitdiept. Afgelopen weken was het thema ‘Tijd’ en dan kan ik ze in de General Studies bijbrengen hoe je de tijd vertelt (half past six), a.m. en p.m., analoge en digitale klok en de verschillende tijdzones op de wereld. Het belangrijkste punt van de General Studies lessen is dat de kinderen wat algemene kennis opdoen. In de public school wordt hier namelijk bijna helemaal geen aandacht aan besteed. De workshops zijn helemaal vrij. Je mag zelf bedenken wat je met de kinderen gaat doen. Af en toe best lastig, omdat het bijna continue creativiteit van je vraagt. Gelukkig heb ik 3 van de 5 workshops in de week gevuld met blokfluitlessen, daarover zo nog meer. Tijdens de workshops die overblijven, probeer ik één creatieve te doen en één sportieve.

Deze lessen zijn niet het enige wat Anjali de kinderen biedt. ‘s Ochtends kunnen ze namelijk komen ontbijten en in de middag staat er lunch voor ze klaar. Ze krijgen allemaal hun eigen Anjali shirt, die ze op Anjali kunnen dragen. Ze kunnen zich douchen en wassen op school en als ze wonden hebben of ziek zijn worden ze naar het ziekenhuis gebracht. Daarnaast kunnen ze natuurlijk ook even zonder zorgen spelen op school.

Hier een filmpje van het project:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=10rTys_mzD8[/youtube]

Mijn werkdag ziet er als volgt uit: ‘s ochtends half negen beginnen; workshop, general studies, Engelse les (ieder 50 minuten en tien minuten pauze ertussen); vanaf half twaalf anderhalf uur pauze (ik kan op het project gratis lunchen, maar we gaan soms ook met de vrijwilligers ergens in de stad lunchen); en vanaf 1 uur hetzelfde als ‘s ochtend alleen precies andersom. Mijn dag eindigt om 4 uur, maar dan ben ik eigenlijk nog niet klaar: dan moeten de lessen voor de volgende dag nog voorbereid worden. Dat voorbereiden neemt nog best veel tijd in beslag en ik heb daarin mijn ritme nog niet helemaal gevonden. De eerste week op Anjali was ook erg druk voor mij. Ten eerste allemaal nieuwe indrukken, zoeken naar hoe je je lessen wil geven en dan als je thuiskomt waren mama en Marianne er ook nog. Al met al erg druk. De tweede week was ik best wel moe en was het nog steeds druk met de lessen voorbereiden. Gelukkig heb ik dit weekend een lekker lang weekend. Ik hoop de komende dagen dan ook wat verder vooruit te kunnen gaan plannen. Dat zal iets meer rust doordeweeks geven. Hoewel ik dus nog niet helemaal mijn draai gevonden heb, geeft dit nieuwe project mij wel weer nieuwe uitdagingen. Dat zint mij wel moet ik zeggen. O ja, wat ik nog vergeten ben te vertellen, is dat ik aan één niveau lesgeef: de beginners (die kunnen al goed Engels hoor!). ‘s Ochtends heb ik een klasje van 12 kinderen en ‘s middags ook zoiets maar dan andere kinderen dan in de ochtend. Ik geef ‘s middags dan ook dezelfde lessen als ‘s ochtend. Dat scheelt wel iets. Als het ‘s ochtends nog niet helemaal liep, weet je ‘s middags beter hoe je het wel aan moet pakken. Het fijne ook aan deze klasjes is, dat je de kinderen beter leert kennen en op een gegeven moment ook weet hoe je met ze om moet gaan. Ik denk dat als mijn draai gevonden heb, dat het dan een geweldig project zal zijn. Het is nu al een mooi project namelijk 😉 .

Voor nog meer informatie over het project, check hun site: http://www.anjali-house.com/

Als laatste de blokfluitlessen. Hier was ik op mijn vorige project al een beetje begonnen. Het liep alleen niet zo heel lekker, aangezien ik na een maand weer opnieuw kon beginnen en de laatste maand eigenlijk geen lesjes heb gegeven. Ik had daar het geluk dat ze al blokfluiten op het project hadden. Graag wilde ik ook op Anjali verder gaan met de blokfluitlessen. Één probleem: geen blokfluiten. Gelukkig had ik een potje met geld voor de projecten. Het geld wat ik van een aantal van jullie heb gekregen voor vertrek om te besteden aan de projecten. Hiervan heb ik blokfluiten in Nederland door mijn moeder laten kopen en zij heeft ze toen ze mij ging bezoeken voor me meegenomen. Hierbij wil ik dus diegenen bedanken die mij dit geld hebben gegeven, want nu kan ik deze kinderen ook blokfluit leren spelen en hun wat muzikaliteit meegeven. Erg bedankt allemaal! By the way: de kinderen kunnen na 4 lessen hun eerste liedje al spelen! Ik benieuwd wat ze op het eind van mijn verblijf dan wel niet kunnen!

Nogmaals bedankt!

Groetjes,

Hester

This entry was posted on Sunday, May 15th, 2011 at 16:46 and is filed under Reisverhalen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.